تبلیغات 
براساس تجربه های حاصل از زلزله های گذشته و مطالعات انجام گرفته سازه هایی در برابر زلزله دارای عملکرد بهتری هستند که بتوانند ضمن حفظ پایداری و انسجام کلی خود انرژی ناشی از زلزله را تا حد امکان جذب و مستهلک نمایند.با توجهبه منحنی نیرو-تغییر مکان سازه ها و توجه به این مطلب که سطح بین منحنی نیرو-تغییرمکان و محور تغییرمکان نشان دهنده میزان انرژی جذب شده توسط سازه است.هر چه سازه شکل پذیرتر باشد انرژی بیشتری را هنگام زلزله جذب کرده و رفتار مطلوبتری دارد. فولاد نرمه به علت طبیعت شکل پذیر از این نظر ماده مناسبی می باشد و می تواند میزان زیادی انرژی جذب کند . اما تجربه نشان داده است که در سازه های فولادی در صورت عدم استفاده از اتصالات مناسب عملکرد مناسب لرزه ای آنها مناسب و قابل قبول نخواهد بود و در اثر زلزله دچار شکست سازه ای و یا انهدام خواهد شد.در زلزله منجیل (1369) مشاهده شد که تعدادی از ساختمانهای فولادی دچار تخریب کامل شدند. رفتار این سازه ها در این زلزله ثابت کرد که در بسیاری از موارد سازه های موجود دارای سیستم مقاوم زلزله مناسبی نیستند.استفاده از تیرهای خورجینی(تیرهای سرتاسری در دو طرف ستون با اتصال نبشی) و عدم شناخت سیستم حاصل و مدل صحیح برای این اتصالات باعث شده این سیستم از نظر مهندسی زلزله بسیار آسیب پذیر تلقی گردد .درس حاصل از این زلزله کیفیت پایین ساخت و ساز شهری بودکه در سالهای اخیر تلاشهایی برای اصلاح آن به عمل آمده است. در زلزله نورث ریچ آمریکا مشاهده شد که در بسیاری ازساختمانهای فولادی اتصال تیرها و ستونها دچار ترک ویا بعضا شکست شد . بیشتر این ترکها و شکستها در بال ستون اتفاق افتاده است.
طراح باید تعداد ظرفیت و نوع (مسافر و باربر و…) آسانسورهای ساختمان را در مراحل اولیه طراحی تعیین نموده و براساس اطلاعات حاصله و مقررات جانمایی میکند .پیش بینی تمهیدات لازم متناسب با شرایط اقلیمی به عهده طراح میباشد .
۱- ساختمانهای بیش از چهار طبقه با حداکثر طول مسیر حرکت بیش از ۵/۱۰ متر(کف ورودی اصلی تا کف آخرین توقف) تعبیه آسانسور الزامی می باشد. (معمولا بیش از۴ طبقه (
۲- درساختمانهای ۸ طبقه با طول مسیر حرکت ۲۸ متر و بیشتر باید حداقل دو دستگاه آسانسور پیش بینی شود .
حتی اگر از نظر محاسبات تعداد و ظرفیت یک دستگاه آسانسور کفایت کند .
۳- در کلیه ساختمانهای باطول مسیرحرکت بیش از ۲۸ متر حداقل یک دستگاه آسانسور مناسب حمل بیمار(برانکاردبر) نیز باید پیش بینی شود. این آسانسور باید با علامت مخصوص قابل رؤیتی مشخص شده و کلیه طبقات راسرویس دهد.
۴- درساختمانهایی که وجود آسانسور یا آسانسورها الزامی میباشد باید حداقل یکی از آسانسورها قابلیت حمل صندلی چرخدار را دارا باشد.
جانمایی آسانسورها
- طراح باید محل صحیح قرارگیری آسانسورها در یک ساختمان و سهولت دسترسی و رفت و آمد مسافرین و هدایت آنها به سمت آسانسورها را تعیین کند.
- پس از مشخص شدن تعداد و ظرفیت آسانسورها طراح باید با توجه به موارد زیر مکان صحیح قرارگیری آسانسورها را تعیین نماید:
۱- آسانسورها باید در مرکز یا مراکز حرکتی و ترافیکی ساختمان قرارگیرد به طوریکه با کمترین حرکت و جابجایی مسافر یا بار بتوان از نقاط مختلف ساخنمان به آنها دسترسی پیدا نمود.
۲- حداکثر فاصله پیاده رو از ورودی ساختمان یا در آپارتمانها برای سوارشدن بر آسانسورها در هر طبقه ۴۵متر.
توجه : درصورتیکه تعدادآسانسورها بیش ازیک دستگاه باشد می توان آنها را در کنار یا روبروی هم جای داد.
نحوه محاسبه تعداد و ظرفیت آسانسورها
انتخاب ظرفیت وتعدادآسانسوریک تصمیم اساسی درطراحی ساختمان است وهرگونه اشتباهی ممکن است منجربه کاهش رضایت مسافرین به علت زمانهای طولانی انتظارگرددویافضای مفیدازساختمان رابه هدردهدکه نتیجه هردوضرراقتصادی است.
مسئولیت تعیین ظرفیت وتعداد آسانسوربامهندس طراح است و طراح شخصاًویاتوسط مشاورین آسانسورهای مناسب رابایدپیش بینی نماید.
باتوجه به پیشرفت سریع تکنولوژی مخصوصاً درمبحث الکترونیک توصیه می شودکه درمحاسبات ترافیک ازمشاورین متخصص دراین زمینه استفاده شود.
طبقه اصلی :
سطحی که معمولاپیاده هاازسطح خیابان به آن دسترسی دارند.اگردسترسی به آسانسورازسطوح مختلف وجودداشته باشددراین صورت پایین ترین طبقه به عنوان طبقه اصلی محسوب می شود.
- زمان انتظار در طبقه اصلی:
بین دو نوبت حرکت متوالی کابین آسانسور در طبقه اصلی میباشد.
- ظرفیت جابجایی(یک یاچندآسانسور)
درصدی از جمعیت ساختمان که آسانسور یا آسانسورها میتوانند در زمان معینی جابجا نماید.
- زمان تئوری سفر
زمان تئوری مدت زمانی است که کابین آسانسوربین دورترین طبقات ازهم درحرکت است (زمان سفر بخش بر زمان سرعت(
شمادراین سایت می توانید مطالب زیر رامشاهده ودانلود نمائید.
1-جزوات آموزشی
2-مقالات علمی وپژوهشی
3-مطالب جذاب تخصصی
